Piąty odcinek podkastu Eye on AI — o tym, jak AI zmienia pracę prawników, dlaczego hejt na AI w reklamie jest przesadzony, co z prawami autorskimi do treści generowanych przez AI i czy art. 50 AI Act ma znaczenie dla branży reklamowej.
Sprawę C-250/25 Like v Google już opisywałem. To ta, w której chatbot Google streścił artykuł o delfinach w Balatonie. Choć brzmi to absurdalnie, jej skutki mogą być całkiem poważne. 10.03.2026 r. odbyła się rozprawa. Przeczytaj sprawozdanie z jej przebiegu, podsumowanie argumentów stron i kilka moich spostrzeżeń na koniec.
Analiza przełomowego wyroku GEMA przeciwko OpenAI. Czy memoryzacja to naruszenie praw autorskich? Sprawdź wnioski z debaty o przyszłości AI i TDM
4 listopada 2025 r. High Court of Justice (Business and Property Courts, Intellectual Property List) wydał wyrok w sprawie Getty Images v. Stability AI ([2025] EWHC 2863 (Ch)). Orzeczenie, liczące ponad 200 stron, dotyczy jednego z pierwszych sporów sądowych o wykorzystanie materiałów chronionych prawem autorskim do trenowania generatywnych modeli AI. Sędzia Joanna Smith DBE oddaliła roszczenia Getty w zakresie naruszenia prawa autorskiego. Wyrok częściowo uwzględnił jedynie zarzuty dotyczące znaków towarowych.
Debata online o AI w świecie IP - 26 listopada 2025. Omówimy sprawy GEMA vs OpenAI, Getty Images vs Stability AI, Kneschke vs LAION i ugodę Bartz vs Anthropic.
Kontynuujemy nasz przegląd orzecznictwa AI. W październiku 2023 roku Sąd Miejski w Pradze wydał wyrok dotyczący ochrony prawnoautorskiej grafiki wygenerowanej przez sztuczną inteligencję. Sprawa ta, rozpoznana pod sygnaturą 10 C 13/2023-1, stanowi pierwsze w Czechach i jedno z pierwszych w Europie rozstrzygnięć dotyczących możliwości (a raczej braku możliwości) przyznania praw autorskich do wytworów AI osobie wprowadzającej prompt.
Węgierski wydawca prasowy pozwał Google'a, bo chatbot streścił artykuł o delfinach w Balatonie. Brzmi absurdalnie? W sprawie C-250/25 Like Company przeciwko Google Ireland (bo to o niej mowa), budapesztański sąd okręgowy sformułował pytania obejmujące najgorętsze obecnie problemy na styku AI i prawa autorskiego. Mam jednak wątpliwości, czy TSUE na wszystkie pytania odpowie i czy te odpowiedzi na pewno będą dotyczyć sztucznej inteligencji. Nie wiem też, czy spodobają się wydawcom.
20 września 2024 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o prawie autorskim, wprowadzająca największe od 1994 roku zmiany w zakresie umów autorskich. Nowe przepisy, wdrażające dyrektywę 2019/790 o prawie autorskim na jednolitym rynku cyfrowym (CDSM), istotnie modyfikują zasady wynagradzania twórców, w tym poszerzają prawo do podwyższenia wynagrodzenia umownego w ramach tzw. klauzuli bestselerowej, nakładają na nabywców praw obowiązki informacyjne oraz dają twórcom nowe uprawnienia, takie jak prawo "odwołania" umowy przy braku eksploatacji utworu. Dziś pierwsza część cyklu omawiającego nowe zasady dla umów autorskich.
Nakładem wydawnictwa Wolters Kluwer ukazał się komentarz pod redakcją dr Dominika Lubasza i dr hab. Moniki Namysłowskiej, prof. UŁ. Miałem przyjemność być współautorem komentarza do art. 2, gdzie zajmowałem się relacją pomiędzy Aktem a unijnymi przepisami o prawie autorskim, oraz art. 45 i 46.
Wszystko, co potrzebujesz wiedzieć o trenowaniu modeli sztucznej inteligencji i prawie autorskim, ale nie miałeś czasu o tym poczytać, czyli moja rozmowa z Marleną Sakowską-Baryłą. Rozmawiamy o prawie autorskim, uczeniu maszynowym i sztucznej inteligencji. A także o tym, czy białe kołnierzyki stracą pracę, dlaczego prawo unijne jest takie skomplikowane i wojnie pomiędzy gigantami technologicznymi i dostawcami treści.