Sprawę C-250/25 Like v Google już opisywałem. To ta, w której chatbot Google streścił artykuł o delfinach w Balatonie. Choć brzmi to absurdalnie, jej skutki mogą być całkiem poważne. 10.03.2026 r. odbyła się rozprawa. Przeczytaj sprawozdanie z jej przebiegu, podsumowanie argumentów stron i kilka moich spostrzeżeń na koniec.
Analiza przełomowego wyroku GEMA przeciwko OpenAI. Czy memoryzacja to naruszenie praw autorskich? Sprawdź wnioski z debaty o przyszłości AI i TDM
4 listopada 2025 r. High Court of Justice (Business and Property Courts, Intellectual Property List) wydał wyrok w sprawie Getty Images v. Stability AI ([2025] EWHC 2863 (Ch)). Orzeczenie, liczące ponad 200 stron, dotyczy jednego z pierwszych sporów sądowych o wykorzystanie materiałów chronionych prawem autorskim do trenowania generatywnych modeli AI. Sędzia Joanna Smith DBE oddaliła roszczenia Getty w zakresie naruszenia prawa autorskiego. Wyrok częściowo uwzględnił jedynie zarzuty dotyczące znaków towarowych.
Debata online o AI w świecie IP - 26 listopada 2025. Omówimy sprawy GEMA vs OpenAI, Getty Images vs Stability AI, Kneschke vs LAION i ugodę Bartz vs Anthropic.
Kontynuujemy nasz przegląd orzecznictwa AI. W październiku 2023 roku Sąd Miejski w Pradze wydał wyrok dotyczący ochrony prawnoautorskiej grafiki wygenerowanej przez sztuczną inteligencję. Sprawa ta, rozpoznana pod sygnaturą 10 C 13/2023-1, stanowi pierwsze w Czechach i jedno z pierwszych w Europie rozstrzygnięć dotyczących możliwości (a raczej braku możliwości) przyznania praw autorskich do wytworów AI osobie wprowadzającej prompt.
DPG Media vs HowardsHome to wyrok Sądu Okręgowego w Amsterdamie z 30 października 2024 roku, który wskazuje na ciekawe możliwości interpretacji dyrektywy 2019/790 o prawie autorskim na jednolitym rynku cyfrowym (DSM) w zakresie eksploracji tekstu i danych (TDM), praw wydawców prasowych oraz skuteczności plików robots.txt przy zastrzeganiu praw w ramach opt-out dla uzasadnienia legalnosci usługi agregacji RSS. Są nawet smaczki dotyczące prawa sui generis do baz danych.
W numerze 3/2025 Europejskiego Przeglądu Sądowego ukazał się mój artykuł. Tak naprawdę tytuł jest znacznie dłuższy, niż tytuł posta. Tekst traktuje bowiem o stosowaniu aktu o usługach cyfrowych (czyli DSA) do dostawców usług udostępniania treści on-line (DUUTO). Problem wziął się z (niemal) równoczesnej reformy przepisów dotyczących odpowiedzialności pośredników internetowych w dyrektywie 2019/790 o prawie autorskim na jednolitym rynku cyfrowym (CDSM) i DSA. Oraz określeniu przez prawodawcę unijnego relacji tych aktów prawnych w sposób daleki od jednoznaczności.
W wyroku w sprawie Kneschke v. LAION LG Hamburg ocenił między innymi dopuszczalność TDM przy trenowaniu GenAI i czy dla zastrzeżenia praw (opt-out) wystarczy postanowienie w regulaminie.
Węgierski wydawca prasowy pozwał Google'a, bo chatbot streścił artykuł o delfinach w Balatonie. Brzmi absurdalnie? W sprawie C-250/25 Like Company przeciwko Google Ireland (bo to o niej mowa), budapesztański sąd okręgowy sformułował pytania obejmujące najgorętsze obecnie problemy na styku AI i prawa autorskiego. Mam jednak wątpliwości, czy TSUE na wszystkie pytania odpowie i czy te odpowiedzi na pewno będą dotyczyć sztucznej inteligencji. Nie wiem też, czy spodobają się wydawcom.
27 września 2024 r. Sąd Krajowy w Hamburgu wydał pierwszy w Europie wyrok dotyczący eksploracji tekstu i danych (TDM) w kontekście trenowania systemów sztucznej inteligencji. W sprawie Kneschke przeciwko LAION sąd rozstrzygnął, czy niemiecka organizacja non-profit może powoływać się na wyjątek TDM dla celów badań naukowych przy tworzeniu zbiorów danych treningowych. Orzeczenie dostarcza pierwszych wskazówek orzeczniczych co do zakresu wyjątków TDM przewidzianych w dyrektywie DSM, zwłaszcza w odniesieniu do działalności badawczej prowadzonej we współpracy z podmiotami komercyjnymi.