Komisja Europejska zaproponowała nowelizację AI Act w ramach pakietu Digital Omnibus. Parlament Europejski przyjął swoje stanowisko w tej sprawie — dodał zakaz nudifierów, przebudował architekturę nadzoru i zawęził klasyfikację systemów wysokiego ryzyka. Zmiany są głębokie i stawiają pytanie o dojrzałość unijnego procesu legislacyjnego.
Sprawę C-250/25 Like v Google już opisywałem. To ta, w której chatbot Google streścił artykuł o delfinach w Balatonie. Choć brzmi to absurdalnie, jej skutki mogą być całkiem poważne. 10.03.2026 r. odbyła się rozprawa. Przeczytaj sprawozdanie z jej przebiegu, podsumowanie argumentów stron i kilka moich spostrzeżeń na koniec.
Czy systematyczne naruszanie przepisów o ochronie danych osobowych może stanowić czyn nieuczciwej konkurencji? Sąd w Madrycie w wyroku z 19 listopada 2025 r. w sprawie AMI przeciwko Meta Platforms Ireland Limited (sygn. 109/2024) odpowiedział twierdząco. Orzeczenie to zasługuje na uwagę nie tylko ze względu na bezprecedensową wysokość zasądzonego odszkodowania (ponad 540 mln EUR), ale przede wszystkim dlatego, że dostarcza argumentacji możliwej do wykorzystania również na gruncie polskiej ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
4 listopada 2025 r. High Court of Justice (Business and Property Courts, Intellectual Property List) wydał wyrok w sprawie Getty Images v. Stability AI ([2025] EWHC 2863 (Ch)). Orzeczenie, liczące ponad 200 stron, dotyczy jednego z pierwszych sporów sądowych o wykorzystanie materiałów chronionych prawem autorskim do trenowania generatywnych modeli AI. Sędzia Joanna Smith DBE oddaliła roszczenia Getty w zakresie naruszenia prawa autorskiego. Wyrok częściowo uwzględnił jedynie zarzuty dotyczące znaków towarowych.
Kontynuujemy nasz przegląd orzecznictwa AI. W październiku 2023 roku Sąd Miejski w Pradze wydał wyrok dotyczący ochrony prawnoautorskiej grafiki wygenerowanej przez sztuczną inteligencję. Sprawa ta, rozpoznana pod sygnaturą 10 C 13/2023-1, stanowi pierwsze w Czechach i jedno z pierwszych w Europie rozstrzygnięć dotyczących możliwości (a raczej braku możliwości) przyznania praw autorskich do wytworów AI osobie wprowadzającej prompt.
DPG Media vs HowardsHome to wyrok Sądu Okręgowego w Amsterdamie z 30 października 2024 roku, który wskazuje na ciekawe możliwości interpretacji dyrektywy 2019/790 o prawie autorskim na jednolitym rynku cyfrowym (DSM) w zakresie eksploracji tekstu i danych (TDM), praw wydawców prasowych oraz skuteczności plików robots.txt przy zastrzeganiu praw w ramach opt-out dla uzasadnienia legalnosci usługi agregacji RSS. Są nawet smaczki dotyczące prawa sui generis do baz danych.
Artykuł 94a prawa farmaceutycznego obowiązujący od 2012 roku, który wprowadził bezwzględny zakaz reklamy aptek, został uznany przez TSUE za niezgodny z art. 8 ust. 1 dyrektywy o handlu elektronicznym oraz swobodą przedsiębiorczości i świadczenia usług. Wyrok w sprawie C-200/24 wymusza na Polsce fundamentalną zmianę regulacji rynku aptecznego, otwierając drogę do dozwolonych form informacji handlowych w sektorze farmaceutycznym.
W wyroku w sprawie Kneschke v. LAION LG Hamburg ocenił między innymi dopuszczalność TDM przy trenowaniu GenAI i czy dla zastrzeżenia praw (opt-out) wystarczy postanowienie w regulaminie.
Węgierski wydawca prasowy pozwał Google'a, bo chatbot streścił artykuł o delfinach w Balatonie. Brzmi absurdalnie? W sprawie C-250/25 Like Company przeciwko Google Ireland (bo to o niej mowa), budapesztański sąd okręgowy sformułował pytania obejmujące najgorętsze obecnie problemy na styku AI i prawa autorskiego. Mam jednak wątpliwości, czy TSUE na wszystkie pytania odpowie i czy te odpowiedzi na pewno będą dotyczyć sztucznej inteligencji. Nie wiem też, czy spodobają się wydawcom.
27 września 2024 r. Sąd Krajowy w Hamburgu wydał pierwszy w Europie wyrok dotyczący eksploracji tekstu i danych (TDM) w kontekście trenowania systemów sztucznej inteligencji. W sprawie Kneschke przeciwko LAION sąd rozstrzygnął, czy niemiecka organizacja non-profit może powoływać się na wyjątek TDM dla celów badań naukowych przy tworzeniu zbiorów danych treningowych. Orzeczenie dostarcza pierwszych wskazówek orzeczniczych co do zakresu wyjątków TDM przewidzianych w dyrektywie DSM, zwłaszcza w odniesieniu do działalności badawczej prowadzonej we współpracy z podmiotami komercyjnymi.